Hidradenitis suppurativa, acne inversa, acne ectopica Chirurgie bij Hidradenitis suppurativa TNF-blokkers (Remicade (infliximab) en Humira (adalimumab)) bij Hidradenitis suppurativa Richtlijnen voor de behandeling van Hidradenitis suppurativa Literatuur behorend bij de richtlijn Hidradenitis suppurativa Links over Hidradenitis suppurativa Sitemap (Inhoudsopgave van www.hidradenitis.eu

 

HIDRADENITIS SUPPURATIVA LITERATUUR

 

Inhoudsopgave

 

- inleiding

- epidemiologie

- pathofysiologie

- klinisch beeld

- kwaliteit van leven

- diagnostiek

 

- therapie

     - lokale therapie

     - systemische therapie

 

- TNF-alpha remmende middelen

     - infliximab

     - adalimumab

     - etanercept

     - welke is het meest effectief ?

     - behandelcriteria

     - voorzorgsmaatregelen

     - doseringen en kosten

     - conclusies en aanbevelingen

 

- chirurgisch ingrijpen

     - incisie en drainage

     - deroofing

     - lokale excisie

     - laser behandeling

     - overige behandelingen

 

- leefmaatregelen

- levels of evidence

 
 

OmhoogE. LEEFMAATREGELEN

 

Algemene maatregelen

De eerste stap in de behandeling van hidradenitis suppurativa bestaat uit algemene, preventieve maatregelen zoals stoppen met roken en afvallen. De ratio daarachter is het feit dat roken en obesitas risicofactor zijn.

Er circuleren nog andere adviezen, waarvan de onderbouwing niet altijd duidelijk is. Bijvoorbeeld om alleen ondergoed te dragen dat goed absorbeert en niet te strak zit. Verder om de lokale hygiene goed te bewaken, regelmatig te douchen, schone kleding te dragen en eventueel de huid af en toe te wassen met een antiseptisch product zoals Betadinescrubģ, Hibiscrubģ, of Unicura zeepģ. Deze adviezen zijn niet-evidence based maar lijken zinnig en zijn niet al te moeilijk op te volgen.

Sommige behandelaars adviseren patiŽnten om niet meer de haren te scheren en geen deodorant te gebruiken. Dit is een advies dat voor de patiŽnten onaangename consequenties kan hebben; gezien het feit dat er geen enkel bewijs voor is dat dit een nuttig advies is, staat de werkgroep er niet achter.

 

Aanbeveling

Er bestaan geen gecontroleerde studies over een therapeutisch effect van bovenstaande algemene maatregelen, maar de algemene opinie van behandelaars is dat preventieve maatregelen zoals stoppen met roken, afvallen, en het betrachten van lokale hygiene een bijdrage kunnen leveren in de behandeling van hidradenitis suppurativa.

 

Afvallen

Overgewicht is sterk geassocieerd met het krijgen van hidradenitis suppurativa (Cesko 2009). De drie belangrijkste risicofactoren roken, overgewicht en erfelijke aanleg kunnen apart of alle drie tegelijk aanwezig zijn. Stoppen met roken en afvallen is niet eenvoudig. Voor sommige patiŽnten is het zeer frustrerend om steeds maar weer dit advies te horen, desondanks moet het toch besproken worden.

 

Stoppen met roken

Naast overgewicht en erfelijke aanleg is roken sterk geassocieerd met het krijgen van hidradenitis suppurativa (Konig 1999). Opvallend is dat terwijl in de Nederlandse populatie het aantal rokers daalt tot onder de 30%, dit percentage onder hidradenitis patiŽnten boven de 80% ligt, en in ernstige gevallen (patiŽnten die behandeld zijn met TNF-remmers) zelfs 100% is. Roken is niet de enige factor. Er zijn patiŽnten, wel een minderheid, die reeds op jonge leeftijd, zelfs onder de 10 jaar al fistels ontwikkelen.

PatiŽnten zijn meestal moeilijk te motiveren om te stoppen met roken en ontkennen de relatie. Toch is het nodig om hier op te wijzen. Bestaande fistels zullen niet verdwijnen door het stoppen met roken, maar het is nodig om nieuwe lesies in de toekomst te voorkomen en stoppen met roken is ook om andere reden verstandig.

Het mechanisme waardoor roken hidradenitis uitlokt of verergerd is niet bekend. Een hypothese is dat de talgklieren verstopt raken door een comedogeen effect van de teer of dioxinen in sigarettenrook (Panteleyev 2007, Kasai 2006). Rokers hebben vaak opvallend veel comedonen, niet alleen in de hidradenitis gebieden, maar ook elders waaronder in het gelaat.

 

 

OmhoogLiteratuur

-   Cesko E, KŲrber A, Dissemond J. Smoking and obesity are associated factors in acne inversa: results of a retrospective investigation in 100 patients. Eur J Dermatol 2009;19:490-493.

-   Konig A, Lehmann C, Rompel R, Happle R.  Cigarette smoking as a triggering factor of hidradenitis suppurativa. Dermatology 1999;198:261-264.

-   Panteleyev AA, Bickers DR. Dioxin-induced chloracne - reconstructing the cellular and molecular mechanisms of a classic environmental disease. Exp Dermatol 2006;15:705-730.

-   Kasai A, Hiramatsu N, Hayakawa K et al. High levels of dioxin-like potential in cigarette smoke evidenced by in vitro and in vivo biosensing. Cancer Res 2006;66:7143-7150.

 

 

  

OmhoogLevels of evidence

Tabel 1: Indeling van de literatuur naar de mate van bewijskracht

 

Voor artikelen betreffende: interventie (preventie of therapie)

A1 systematische reviews die tenminste enkele onderzoeken van A2-niveau betreffen, waarbij de resultaten van afzonderlijke onderzoeken consistent zijn

A2 gerandomiseerd vergelijkend klinisch onderzoek van goede kwaliteit (gerandomiseerde, dubbelblind gecontroleerde trials) van voldoende omvang en consistentie;

B gerandomiseerde klinische trials van matige kwaliteit of onvoldoende omvang of ander vergelijkend onderzoek (niet-gerandomiseerd, vergelijkend cohortonderzoek, patiŽnt-controle-onderzoek);

C niet-vergelijkend onderzoek;

D mening van deskundigen, bijvoorbeeld de werkgroepleden.

 

Voor artikelen betreffende: diagnostiek

A1 onderzoek naar de effecten van diagnostiek op klinische uitkomsten bij een prospectief gevolgde goed gedefinieerde patiŽntengroep met een tevoren gedefinieerd beleid op grond van de te onderzoeken testuitslagen, of besliskundig onderzoek naar de effecten van diagnostiek op klinische uitkomsten, waarbij resultaten van onderzoek van A2-niveau als basis worden gebruikt en voldoende rekening wordt gehouden met onderlinge afhankelijkheid van diagnostische tests;

A2 onderzoek ten opzichte van een referentietest, waarbij van tevoren criteria zijn gedefinieerd voor de te onderzoeken test en voor een referentietest, met een goede beschrijving van de test en de onderzochte klinische populatie; het moet een voldoende grote serie van opeenvolgende patiŽnten betreffen, er moet gebruikgemaakt zijn van tevoren gedefinieerde afkapwaarden en de resultaten van de test en de 'gouden standaard' moeten onafhankelijk zijn beoordeeld. Bij situaties waarbij multipele, diagnostische tests een rol spelen, is er in principe een onderlinge afhankelijkheid en dient de analyse hierop te zijn aangepast, bijvoorbeeld met logistische regressie;

B vergelijking met een referentietest, beschrijving van de onderzochte test en populatie, maar niet de kenmerken die verder onder niveau A staan genoemd;

C niet-vergelijkend onderzoek;

D mening van deskundigen, bijvoorbeeld de werkgroepleden.

 

Niveau van bewijs van de conclusies

1 1 systematische review (A1) of tenminste 2 onafhankelijk van elkaar uitgevoerde onderzoeken van niveau A1 of A2

2 tenminste 2 onafhankelijk van elkaar uitgevoerde onderzoeken van niveau B

3 1 onderzoek van niveau A2 of B of onderzoek van niveau C

4 mening van deskundigen, bijvoorbeeld de werkgroepleden

 

 

 

 

 

31-12-2012